الکن عاشقی اینگونه به معشوقش گفت که ع عشق تو تو دارم م م من در س س سر
زه هجران تو تو می ک کنم ناله و آه ررخم در غم هجرتو ه همچون ز ز زر
ب به یادتو ه هردم چوچو مرغی به نوا ش شوم از سر شب تا تا تا ب به س سحر
چو چو گشتم م م من عاشق روی تو گ گل در تب وصل تو تو می خوخورم خون جگر
تو تو شمعی و م من همچو چو چون پروانه ب گ گرد تو تو تو می گ گ گردم چو قمر
چه چه گردد ا اگر گوشه چشمی سوی من ک کنی و بنمایی به حا حالم ن نظر
م م من همچو ف فرهاد و تویی لیلی من ن نظر سوی م م من کن ا ا ایا موی کمر
گفت معشوق که من خوشگل و زیبا رویم لحن زیبا و قد سرو و رخ خوب نگر
مخمل سرخ لبم رشک گل یاسمن است در تب عشق چو من سوخته صدهای دگر
چشم شهلا و تن سیم نما و لب من زده بر جان و روان همگان نارو شرر
دورشو مهر چو من را تو نباشی لایق برو از عشق چو من خوشگل و رعنا بگذر
تو سزاوار نهی تا که به تو دل بندم لایق چون من زیبا تو نباشی شوهر
گفت آن عاشق الکن به جوابش در دم ب ب بند تو تو تو کرد به قلبم ا اثر
ددرست است تو هستی خ خ خیلی ز ز زشت با با باید ب بیابم خوخو خوشگل ت ت تر
د دلم را بشکستی و غمینم کردی در تلافی ن نبینم چاچا چاره دگر
در و وصف ل لبت بس که بگویم ل لبت در شباهت ب بود همچو کو کون انتر
ل لبت در ن نظر چون ل لبوی س س سرخ خ خریدار لبت هرکه ش شد کرد ضرر
چ چ چشم تو چو چون چشم خروس وحشی گیسوانت ه ه همچون مومو موی سگ گر
د دهان تو ه همچون د دهان تمساح بی بی بینی تو همچون کی کی .....خرنر
ببدن تو گ گ گرچه ل لطیف است ولی ق ق قلب تو غلیظ است ه همچون ح حجر
ا اگر بار دگر خی خی خی خیطم بکنی ب بگویم ک ک کذب و د دروغهای دگر
تیر آخر چو برید از زه عاشق بیرون لیلی قصه بخندید و گرفتش در بر
در دلش گفت همی عاشق الکن ع عجب ک ک کردم ززن احمق نادان را خر
ش ش شعر از ش "شهاب"و کا کا کام از م م من د درخت ش ش شعرش ع عجب داد ثمر